cms-img

HISTORIA G5

Organiczny krzem jest wynikiem licznych prac wykonanych przez naukowców i lekarzy klinicznych w okresie wielu lat (1957 – 1994). Początkowo prace dotyczyły amorficznej warstwy krzemionki, rozpuszczalnej w wodzie, znajdującej się na powierzchni niektórych kryształów kwarcu.

Długo uważany za prosty pierwiastek śladowy, to jednak w rzeczywistości jest on jednym z makropierwiastków

drugorzędnych obecnym w ilości ponad siedmiu gramów w ciele zdrowego człowieka i z tego powodu jednym z głównych czynników mechanizmów witalnych.

Przez 10 lat (1985-1995) badacze gromadzili dowody na ich niewiarygodną skuteczność.

To w roku 1970 francuski naukowiec, Norbert Duffaut, rozpracował pierwszą cząsteczkę mogącą odpowiadać nazwie Krzemu Organicznego. Po latach prób dla prywatnej klienteli do Norberta Duffaut dołączył inny badacz francuski, doktor sedymentologii, Loïc Le Ribault. Razem rozpracowali cząsteczkę G4. Po śmierci Norberta Duffaut Loïc Le Ribault opracuje cząsteczkę 5. generacji G5.

Krzem, mineralny czy organiczny?

W naturze istnieją dwa typy krzemu: krzem mineralny i krzem organiczny.

Krzem mineralny jest głównym składnikiem skorupy ziemskiej (27,80% wagowo) po tlenie (46,60%). Znajduje się go w formie amorficznej lub krystalicznej w licznych skałach takich jak granity, piaski, gliny itd.

W swojej najprostszej formie składa się on z jednego atomu krzemu i dwóch atomów tlenu (SiO2).   

Krzem organiczny (krzemoorganiczny w rodzinie, w której odnajduje się silanole, silanodiole i silanotriole) różni się od poprzedniego obecnością jednego (lub kilku) atomu (ów) węgla połączonego (nych) z wodorem. W tej postaci jest to jeden z głównych pierwiastków materii żywej, jak to dowodzą oznaczenia dokonane zarówno u roślin i zwierząt, jak i u człowieka. W ciele człowieka znajdujemy znaczną jego ilość zwłaszcza w tkankach łącznych, w chrząstkach, w grasicy, w ściankach naczyniowych, w nadnerczach, w wątrobie, w śledzionie, w trzustce itd.

Kapitał Krzemu Organicznego

Istota ludzka rodzi się z „kapitałem” krzemu organicznego, który odegra fundamentalną rolę dla budowy, równowagi i obrony swojego organizmu.

Ale ten „kapitał” zmniejsza się nieubłaganie wraz z wiekiem: uważa się, że człowiek traci go stopniowo 80% pomiędzy dojrzałością seksualną a końcem swojego życia, co powoduje osłabienie jego systemu odpornościowego i zwyrodnienie jego komórek. Zjawisko to jest nieodwracalne, ponieważ istota ludzka jest niezdolna do przekształcania krzemu mineralnego. który spożywa (pokarmy, napoje), na krzem organiczny, a krzem mineralny (w obojętnie w jakiej formie, łącznie z krzemionką koloidalną) nie jest przyswajalny; może być nawet toksyczny w dużej dawce.

Do chwili obecnej nie istniała zatem żadna możliwość ponownego zaopatrzenia organizmu w krzem organiczny.